Zelfvoorzienend leven

Zelfvoorzienend leven of autarkie bestaat al heel lang. Vroeger was het noodzakelijk om te overleven. Tegenwoordig krijgt het een heel nieuw karakter en is het meer een individualistische drijfveer om minder afhankelijk te zijn van anderen.

Door schaalvergroting heeft de mensheid een enorme efficiency slag gemaakt. We kunnen gaan en staan waar we willen en alles is bereikbaar. De kredietcrisis heeft ons ook duidelijk gemaakt dat dit systeem enorm kwetsbaar is. We hebben nog maar weinig zelf in de hand en realiseren ons onze afhankelijkheid. Het voelt niet goed dat Rusland onze oliekraan bedient en dat terroristen de koers van de Euro bepalen. We realiseren ons dat internationale samenwerking een middel is om in redelijke vreedzaamheid en welvaart samen te leven. Maar wanneer je te afhankelijk bent in primaire zaken als energie dan ontstaat er een ongewenste situatie en verlies je aan vrijheid om te beschikken over je eigen leven. Iets wat je liever zoveel mogelijk in eigen hand houdt. De reactie op deze ontwikkelingen zorgt ervoor dat zelfvoorzienend leven, autarkie, weer tot de verbeelding spreekt. Kortom we willen weer zoveel mogelijk in eigen hand houden.

Volgens filosoof Jozef Keularz komt autarkie voort uit het loslaten van onze wortels. Daar hebben wij mensen moeite mee. Volgens hem is autarkie een reactie op de verstedelijking, de globalisering en het verlies van een eigen plek. We hebben een ontheemd gevoel en gaan weer op zoek naar de basis. In zweverige termen ‘we moeten weer aarden’

Zelfvoorzienend leven in opkomst

We willen weer grip krijgen op onze primaire behoeften en onze woonomgeving. Daarbij zijn verantwoordelijkheid, kosteneffectiviteit en onafhankelijkheid de nieuwe uitgangspunten. Nadruk ligt daarbij op slim gebruik van eigen (drink)water, voorziening in eigen energie en het minimaliseren of slim hergebruiken van eigen afval. Het daarbij komende kostenvoordeel zal de zelfvoorzienende levensstijl alleen maar verder aanjagen. Je eigen huis als energiecentrale en niet meer afhankelijk zijn van de grote energiemaatschappijen spreekt tot de verbeelding.

Nieuwe generatie autark

Volgens professor duurzaam bouwen Kees Duijvestein zijn er twee soorten autarkische mensen te onderscheiden. De meer traditionelen die kiezen voor de eenvoud van het leven en luxe enigszins proberen te beperken. Dit is de groep die vaak wordt betiteld als de ’geiten wollen sokken’ stroming. Daarnaast heb je de nieuwe generatie die de oplossing zoekt in de nieuwste technologische ontwikkelingen. Zij zijn er van overtuigd dat zelfvoorzienend leven niet per definitie achteruitgang is in luxe en comfort. Deze laatste stroming is economisch gezien natuurlijk erg interessant. En volgens de ‘Cradle to Cradle’ gedachte van Braungart kunnen beide zaken ook samengaan. ‘Cradle to cradle’ gaat er vanuit dat alle grondstoffen in een eindeloze kringloop steeds opnieuw kunnen worden hergebruikt. Oneindige energiebronnen, hergebruik en de ontwikkeling van afbreekbare materialen zorgen voor de milieuwinst.

De nieuwe autark zal ook steeds meer invloed willen uitoefenen op de eigen woonomgeving. Met behulp van slimme architectuur en hightech producten en materialen kunnen de energiekosten binnenshuis flink gedrukt worden en zijn nutsvoorzieningen overbodig. Als toekomstige bewoner wil jij de mate van afhankelijkheid en milieubelasting van je levensstijl zelf bepalen. Dit betekent wonen op maat. Elke autark heeft zijn eigen duurzame wensen! De huidige bouwsector zal hierdoor ook flink moeten en gaan veranderen.

Zelfvoorzienend leven, start vandaag nog!

Zelfvoorzienend leven nieuwe stijl is toegankelijk voor iedereen. Belangrijk is om je levensstijl aan te passen aan je persoonlijke situatie. Heb je de beschikking over een groot huis met veel grond, dan zijn de mogelijkheden natuurlijk oneindig. Maar ook in stedelijke gebieden kun je eenvoudige stappen zetten. Denk maar eens aan de opkomst van de vele volkstuintjes. Zo simpel kan het dus zijn!

Volledig autarkisch leven is in onze maatschappij nauwelijks mogelijk en niet reëel. Het heeft zelfs iets van een vorm van egocentrisme om je volledig af te sluiten van de wereld. Bij zelfvoorzienend leven nieuwe stijl moet je streven naar zo weinig mogelijk afhankelijkheid en proberen zo weinig mogelijk onbruikbaar afval te creëren. Hierin zie je ook steeds meer groepsinitiatieven, in de straat buurt of stad, waar je je bij aan kunt sluiten. Denk bijvoorbeeld aan de opkomst van de vele Transition towns

Dit is ook het onderscheid met het zelfvoorzienend leven van vroeger. We hebben de vrijheid om te beoordelen en beslissen welke vorm en schaal het meest efficiënte resultaat oplevert. Het gaat erom hoe je lokaal zoveel mogelijk in je behoeften kunt voorzien en zo weinig mogelijk afval produceert. Dit betekent dat we soms samenwerken in buurt of dorp en soms kiezen voor een eigen aanpak.

 

Gerelateerde artikelen

DuurzaamThuis nieuwsbrief
* = verplicht veld